Chciałbym zamieszkać z Megu.
Co na to twoja mama, Megumi?
Nawet jeśli teraz się nie zgodziła, spróbuję ją przekonać.
Jak długo zamierzacie ze sobą mieszkać?
Chcemy już zawsze być razem.
Rozumiem.
Bardzo dziękuję.
Dziękuję, mamo.
Megumi. Dziękuję, że tak wspierasz Takuto.
Dziękuję, że pani i nas wspiera.
Wychodzę.
Już nigdy tu nie wrócisz.
Jeśli jesteś na to gotowa... to idź.
Wybacz mi.
Dobrze spałaś?
Tak. A ty?
Świetnie.
To dobrze.
Moim celem... jest rozpoczęcie studiów medycznych.
Założysz to?
Nawet nie wiedziałem, że jeszcze to mam.
Nie wiedziałeś? Więc już tego nie ubierzesz.
Co? Pewnie, że ubiorę!
A może to? Tego chyba nie będziesz nosił.
- To już jest znoszone. - Będę to nosił.
Co?
- Jeszcze to ubiorę. - Nie ma tu miejsca na moje ubrania.
- Za dużo ich wzięłaś. - Co?
Idę.
Miłego dnia.
Dzisiaj na obiad burger z tofu. Proszę.
I jak?
Pyszny.
Tak? Cieszę się.
1 - 3x...
Rikuto, mogę cię o coś zapytać?
To zadanie...
To jest pochodna funkcji trygonometrycznych. Nawet tego nie potrafisz?
Buu.
Ah, przepraszam.
Nauczysz mnie?
Pewnie.
y = 1 - 3x...
Robi się niebezpiecznie.
Udało się.
Który wybrać?
Więcej nie dam rady.
To jest świetne.
Jeszcze raz.
- Bawisz się przy tym lepiej, niż ja. - Co?
To jedno z twoich ćwiczeń rehabilitacyjnych.
Dużo się śmieję z Megumi.
Kiedy byłem w podstawówce, często tam chodziłem.
Uwielbiałem ten czekoladowy ryż preparowany.
Ja uwielbiałam krakersy ze smażonych kalmarów.
Pamiętam je.
Raz zauważyłam, że są przeterminowane
ale właścicielką sklepu była miła, 80letnia kobieta.
Po prostu nie mogłam jej tego powiedzieć.
Nie chciałam mieć przez nie bóli brzucha...
...ale gdybym je wyrzuciła, zmarnowałabym 10 yenów. Nie wiedziałam co robić.
Cała Megu.
- Wtedy to był poważny problem. - I co zrobiłaś?
Powiedziałam o tym mamie, a ona powiedziała: 'zjem je za ciebie'
i zaczęła mlaskać.
Który zapach ci się podoba?
Ten jest niezły.
A może... ten?
- Ładny. - Ten?
- Skończyłam. - Wreszcie.
- I co myślisz? - Nieźle.
Ma pięć wartw.
Jesteś niesamowita, Megu.
- Proszę. - Dziękuję.
Piękne.
Piękne, nie?
Są śliczne.
Puszczałem bańki z Megu.
Szybko?
Bardzo szybko.
Boję się.
Biegałem... z Megu.
Boję się, Megu.
Czułem wiatr.
Subtitles by shinami
[The Hours Of My Life]
[Gratulujemy ślubu. Takuto, Megumi]
Jest śliczna. Dziękuję.
Razem ją zrobiliśmy.
Tak.
Dzięki.
Szykujecie się?
Zaczęłam chodzić już do spa.
Ja jej ciągle powtarzam, że nie musi być piękniejsza, niż jest teraz.
Ale cieszysz się, że jestem ładna, nie?
Oczywiście.
Chwalisz się nią?
Tak.
- A co z miesiącem miodowym? - Będzie w Yufuin.
Gorące źródła?
Mhm.
- Gorące źródła to świetny pomysł. - Tak.
- Wy też byliście, prawda? - Tak, w Kusatsu.
Dzień dobry.
Witam.
Idziemy. Mamy wiele do przygotowania.
Mhm.
Dzięki, że wpadliście.
Sumire chce się pouczyć.
- Hej. - Cześć.
- Uczysz ją? - Nie.
Uczymy się razem, nie?
Tak.
Ja... postanowiłem iść na egzamin wstępny na medycynę.
Na egzamin?
Tak, wstępny.
Medycyna?
Tak.
Nie wiem jak długo dam radę, ale będę próbował.
Czy to za wiele?
Nie. Powodzenia.
Dzięki.
Pa.
Do zobaczenia na ślubie.
- Tak. - Dobrze.
Co się stało?
Myślę, że gdybym miała cel, byłabym bardziej zmobilizowana.
Na pewno go znajdziesz.
Tak myślisz?
Pewnie.
Pralka pokazuje jakiś błąd. Masz gdzieś instrukcję?
Myślę, że jest gdzieś tam.
Cześć.
Hej.
Takuto, myślę, że podejmę pracę na pół etatu.
Pracę? To twoja pierwsza, nie?
Tak, dotąd żyłem z pieniędzy rodziców.
Myślałem o podjęciu pracy, polegającej na wykładaniu towaru.
Bałbym się takiej pracy, w której trzeba rozmawiać z ludźmi.
- Myślę, że to dobry pomysł. - Serio?
Ale nawet jeśli to tylko wykładanie towaru, nadal będziesz musiał pracować z innymi ludźmi.
Tego nie unikniesz.
Zaczynam się bać.
Co jeśli powiem coś niemiłego i ludzie pomyślą, że jestem gburem?
Pamiętam, gdy także się bałem, że współpracownicy dowiedzą się o mojej chorobie.
Bardzo się denerwowałem, rozdając im opis choroby.
Znalazłam.
To, prawda?
[Instrukcja obsługi pralki] Tak.
Wiele kobiet nie było by w stanie cię odrzucić, Shige.
Najpierw naciesz się życiem, a potem się ożeń.
- Jeśli bym mógł, właśnie tak bym zrobił. - Hej.
Tak?
Przyszedłeś mnie pocieszyć?
Cóż, tak jakby...
Czuję się jak narzędzie potrzebne do ponownego połączenia Takuto i Megu.
Wiesz, czego byś nie robił, oni i tak by do siebie wrócili.
Um, Shige.
Dlaczego umawiałeś się z Megu?
Interesowałem się nią, ponieważ była dziewczyną Takuto.
Huh?
Nie chciałem z nim w niczym przegrać.
Wielu ludzi tak ma.
Ludzie, którzy dowartościowują się wygrywając z kimś...
Ponieważ czują się gorsi.
Kiedy dowiedziałem się o jego chorobie...
Wiesz co pomyślałem?
'Teraz już zawsze będę lepszy, niż on'
Okrutne, nie?
Od początku było wiadome.
Że oni istnieją dla siebie.
Ale coś się we mnie zmieniło.
Naprawdę... się w niej zakochałem.
Drogo.
Pory są tańsze na bazarku. Tam je kupimy.
Proszę pani, chce pani spróbować? Są pyszne.
Proszę wziąć.
A pani mąż?
Um, nie, dziękuję.
Proszę pani, chce pani spróbować? Są przepyszne.
Wyglądamy jak nowożeńcy?
Może i tak.
Jesteś przystojny.
- Serio? - Mhm.
Uspokój się.
Ale wiesz, dzisiaj jest mój pierwszy dzień w nowej pracy.
Rikuto.
Na pewno sobie poradzisz.
Idę.
- Pa. - Powodzenia.
Przestraszyłeś mnie.
Nazywam się Sawada Rikuto. Od dzisiaj będę tu pracował.
Um... nie radzę sobie w kontaktach z ludźmi.
Przykładowo, nieświadomie mówię rzeczy, ze które ludzie się obrażają.
Kiedy tak się stanie, proszę mi powiedzieć.
Jest także kilka innych problemów.
Napisałem je. Proszę je przeczytać.
[Jak postępować z Sawada Rikuto] Prosze.
Czy obiecujesz kochać ją zawsze...
w zdrowiu i chorobie, w szczęściu i w nieszczęściu?
Tak, przysięgam.
Czy obiecujesz kochać go zawsze...
w zdrowiu i chorobie, w szczęściu i w nieszczęściu?
Tak, przysięgam.
Wymieńcie się obrączkami.
Jest pani jedyną córką. Bardzo przepraszamy.
Oh, proszę, nie... Proszę unieść głowy.
Jak się czuje Takuto?
Dzień, w którym będzie musiał być podłączony do maszyny być może niedługo nadejdzie.
Mówi pan o wentylatorze?
Tak.
Kiedy będzie go używał, nie będzie mógł mówić.
Ale wystarczy, że będzie mógł poruszać chociaż jednym mięśniem swojego ciała...
będzie mógł mówić, jak się czuje za pomocą czujnika i komputera.
Jego życie nie skończy się, gdy zostanie podłączony.
Jego życie będzie trwało.
Przepraszamy za wciąganie Megumi w życie Takuto.
Przepraszamy.
Nic nie poradzę. Jest moją córką, mimo wszystko.
Mogę coś powiedzieć?
Proszę.
Megumi nie została wciągnięta w życie Takuto.
Myślę, że przygotowywała się do życia z nim na swój sposób.
Wiem, że nie jest perfekcyjna.
Ale proszę się nią zaopiekować.
My dziękujemy za pani wsparcie.
Cześć.
- Hej. - Cześć.
Jak było w pracy?
Dałem im instrukcje postępowania i powiedzieli nawet, że jestem zabawny.
Nikt wcześniej nie nazwał mnie zabawnym.
Możecie w to uwierzyć? Zabawny. Tak powiedzieli, zabawny!
Rozumiem.
Rikuto zaczął pracę na pół etatu.
[Mamoru]
Co to?
Zobacz.
Świętuję utratę dziewictwa!
- Jestem. - Cześć.
List do ciebie.
[Do Sawada Takuto]
[Od Hongo Shoko]
Jestem.
Cześć.
Zaraz zrobię obiad.
Megu.
Hmm?
To od twojej mamy.
Co?
Proszę, przeczytaj.
Drogi Takuto.
Minęły trzy tygodnie odkąd Megumi się wyprowadziła.
Czy jest coś, co robi nie tak?
Jeśli tak, proszę nie wahaj się jej o tym mówić.
Jest uczynna, ale czasami trochę niezdarna.
Jest miła, ale bywa też uparta.
Proszę, zajmij się Megumi.
Megumi dużo częściej się uśmiecha, odkąd cię poznała, Takuto.
Jest o wiele silniejsza przy tobie.
Wierzę w ciebie, Takuto.
To ciebie wybrała.
Modlę się, byście byli szczęśliwi.
Od mamy Megumi, Shoko.
Dostałem list od mamy Megu.
Megu jest przy mnie.
Pragnę, aby to szczęście trwało.
Takuto. Takuto.
Takuto.
Oczywiście możliwe jest, że miałeś przypadek bezdechu sennego.
Czy będzie lepiej, jeśli przestanę grać w piłkę?
Tak myślę.
To czas, w którym należałoby zadecydować co zrobić ze wspomaganiem oddychania.
Odkąd istnieje ryzyko śmierci z powodu bezdechu sennego.
Tak.
Megu.
Tak?
Chciałbym pojechać do Yamanashi.
Co?
Dobrze, jedźmy.
Mhm.
Więc tu chodziłeś do podstawówki.
Przywołuje wiele wspomnień.
Ah, czyżbyś był sentymentalny?
Tak sobie myślę, że to tu dorastałem.
Zawsze tędy chodziłem do szkoły.
Rozumiem..
Możesz skręcić w prawo za rogiem?
A co tam jest?
A jak myślisz?
- Ah! Sklep ze słodyczami? - Mhm.
Nic się nie zmieniło.
- Przychodziłem tu, wracając do domu. - Serio?
Ah.
Powinniśmy wziąć czekoladowy ryż i krakersy ze smażonych kalmarów?
Tak.
A sprawdziłaś datę ważności?
Dobrze.
Przepraszam. Czy mogę prosić?
- 20 yenów. - Proszę.
Czy mogę także to?
- Jedzmy. - Mhm.
Pyszne.
Tak dawno ich nie jadłem.
- I jak? - Świetne.
Genialne, nie? Poprawiają samopoczucie, co?
Przywracają wspomnienia.
Co myśisz?
To jest to. To ten smak.
- Chcesz trochę? - Pewnie.
Kręci się.
Gotowy?
To też zrobiłeś, Takuto?
- Nie pamiętam. - Urocze.
Ah, książka ze wpisami.
Co napisałem?
Zobaczmy...
Jest.
'Moje marzenie w przyszłości' Sawada Takuto.
Moim marzeniem jest zostać lekarzem.
Nadal się staram.
Bardzo mocno się stara.
Gdybyście mi powiedzieli, przygotowałabym coś.
Nie trzeba.
Zostańcie na noc następnym razem.
Tak.
Mamo.
Kiedy tata wróci z konferencji, moglibyście przyjechać do Tokio?
Chciałbym o czymś z wami porozmawiać.
Teraz nie możemy?
Chciałbym, żeby tata i Rikuto byli z nami.
Rozumiem.
[Cel]
Teraz twoja kolej, Takuto.
Co?
Ślub.
To właśnie znaczy 'bycie z Megu na zawsze', nie?
Jestem pewien, że Megumi czeka na oświadczyny.
Ale dla mnie, 'na zawsze razem' znaczy...
Jest wielu ludzi z ALS, którzy żyją 20 albo nawet 30 lat.
Niektórzy biorą ślub i mają dzieci.
Paraliż mięśni oddechowych się zaczął.
Życie przez 20 lat jest dla mnie jak marzenie.
Cóż, są ludzie, którzy umierają na...
powikłania albo inne choroby nawet używając wentylatora.
Ale jeśli będziesz na wentylatorze, możesz żyć bardzo długo.
Nie mów mi, że nie masz zamiaru go użyć?
Dlaczego?
Błagam, zgódź się.
Co mi pozostanie, gdy go podłączą?
- Nie porzucaj życia. - Nie porzucam.
Porzucasz.
To brzmi, jakbyś myślał, że takie życie jest łatwe.
Nie myślę, że jest łatwe.
Więc może się ze mną zamień?
Łatwo ci mówić, bo nie chodzi o ciebie.
To nie takie proste.
Jeśli tak mnie prosisz...
zamień się ze mną.
Proszę, nie umieraj.
Takuto...
Błagam się... nie umieraj.
Hej.
Jeśli użyjesz maszyny, twoje życie będzie nadal trwało.
A jak będzie trwało, będziesz znajdował nowe cele.
Już ci mówiłem. Nie pozwolę ci umrzeć.
A może myślisz, że jesteś dla nas obciążeniem?
Nie myślisz tak, prawda?
Żebyś żył, Takuto... to to, o czym marzymy.
Ma rację.
Czuję się pewnie, kiedy jestem obok ciebie.
Jeszcze mamy czas.
Może porozmawiamy o tym ponownie, jak wszystko przemyślisz?
Proszę pamiętaj, że twoje życie nie należy tylko do ciebie.
Chcesz wziąć kąpiel?
Takuto.
Boję się.
Jestem przerażony... Megu.
Jestem przy tobie.
Zawsze będę przy tobie.
Jeśli podłączą mnie do wentylatora, nie będę mógł mówić.
Będziesz mógł wyrażać przez komputer co czujesz.
A jeśli i tego nie będę już mógł?
Nie będę mógł się ruszać...
Nawet twarzą...
Nikomu nie powiem, czego chcę i co czuję...
Jaki jest sens pozostawania żywym...
w takim stanie?
Nie każdy natychmiast tak ma.
A jeśli mnie to dotknie?
Jeśli nie będę już mógł tego znieść?
Jeśli zdecyduję się na wentylator...
już nigdy nie będę mógł się go pozbyć.
To nie tak, że chcę umrzeć.
Po prostu boję się żyć.
Masz mnie.
Zawsze będziesz mógł mnie słyszeć.
Będziesz zawsze czuł moje ciepło, kiedy będę cię przytulać.
Co jeśli będę czuł ból?
Co, jeśli nie będę mógł ci o nim powiedzieć?
Będę musiał znosić ten ból w samotności.
Masz mnie.
Ból nie przejdzie.
Masz mnie.
Nie mogę się przygotować na takie życie.
Proszę, żyj dla mnie.
Powiedziałeś, że będziesz żył w przyszłości.
Tak.
- Więc proszę... - Więc dlatego...
Postanowiłem żyć w teraźniejszości ze wszystkich sił.
Tak długo, jak będę mógł oddychać samemu...
Takuto.
Chodźmy już spać.
Zaraz po pracy wrócę do domu.
Przepraszam, że mówię o tym w ostatniej chwili.
Ale czy była by możliwość wzięcia kilku dni wolnych, zaczynając od jutra?
Jak to?
Przepraszam.
Już jestem.
Jestem.
Takuto?
Tak?
Halo. Tu Megumi.
Nie ma z Tobą Takuto?
Takuto?
Nie.
Nie ma go.
Co?
Ah.
Co się stało?
- Takuto zaginął. - Co?
Zostań tu. Jeśli wróci, proszę, poinformuj mnie.
Dobrze.
Halo?
Shige, Takuto zaginął.
Co?
Takuto.
Gdzie on jest?
Takuto, gdzie jesteś?
Subtitles by shinami
[Ostatni odcinek]
[Czas z ukochaną] Proszę, żyj dla mnie.
[Miłość rodziny] Nie pozwolę ci umrzeć.
[Przyjaciel] Błagam cię, nie umieraj.
[Dziękuję...] Pomóż mi.
Nawet jeśli mięśnie odmówią posłuszeństwa, życie każdego pacjenta jest inne.
Jak możesz nazywać to życiem?
Drogi Takuto. Czy jeszcze żyjesz?
- Żyjesz? - Tak.
Zastanawiam się, ile jeszcze razy będę musiał się przygotowywać.